*..บันทึกรัก...นักเดินทาง..*

หลังจากเคยได้ยิน"ภูกระดึง" มานานแสนนาน  เล่าขานถึงความสวยงาม

ว่ากันว่าถ้าได้ขึ้นกันแล้วแทบไม่อยากลง เพราะหลงไหลความสวยแห่งธรรมชาติ

ท่ามกลางสายหมอกยามเช้าบนยอดภูกระดึง

วันที่ 21/9/09

ตื่นช้าหลังจากพักเอาแรงไว้เพื่อขึ้นภูกระดึง ใครๆ ต่างก็บอกว่าระยะทางนี้สุดยอด

มาเช็คของปรากฏว่าเราลืมกล้องมา “โอ้ว..ฮาไม่ออกเลย” ต้องมานั่งคิดกันอีกว่าจะเอาไง

ผลสรุปก็ต้องหาซื้อกล้องตัวใหม่ เพื่องานนี้โดยเฉพาะ อาบน้ำแต่งตัวออกจากที่พัก

เพื่อหาซื้อกล้อง เป้าหมายแรกตรงไปที่ห้างของเมืองขอนแก่น เดินหากันแบบรีบมากๆ

ก็ไม่มี  เป้าหมายสองไปตึกคอม มองหา Big Camera มีกล้องแน่ๆ

ก็เลือกๆ ว่าจะเอาแบบไหนยังไม่ถุกใจ เปลี่ยนร้านใหม่ ปรากฏว่าถูกใจ ตัวนี้เลย

พร้อมหา Accessories ของอุปกรณ์เพื่อความพร้อม หลังจากนั้นคงต้องรีบกันแล้วล่ะ

เพราะตอนซื้อกล้องก็เที่ยงแล้ว ยังอยู่ที่ขอนแก่นอยู่  กว่าจะถึง จ.เลย กลัวจะไม่ทัน

มุ่งหน้าเข้าไปที่อุทยานภูกระดึงอย่างเดียว ข้าวเช้าก็ยังไม่ตกถึงท้องเลยสักเม็ด

ไปถึงตรงสถานที่บริการนักท่องเที่ยว ลงรถได้ก็รีบวิ่งไปติดต่อเจ้าหน้าที่

เจ้าหน้าที่นี้กช่างใจดีซะเหลือเกิน เลยเวลามาค่อนข้างเยอะก็ยังให้เราเข้า

เราก็ขอเค้าด้วยแหละ เตรียมกระเป๋าเป้สัมพาระ มาช่างน้ำหนักจ้างลูกหาบ

ถ้าเอาขึ้นเองคงไม่ไหว ข้าวก็ยังไม่ได้กิน แถมกว่าจะถึงยังไงก็ค่ำแน่นอน

 .

หลังจากนี้ก็เริ่มภารกิจ เตรียมตัว เตรียมใจ เตรียมความพร้อม แล้วย่างก้าวขึ้นภู

ซำแต่ละซำที่เราต้องผ่าน

หลังเป  เป็นที่สุดท้าย

นี่เป็นซำที่เราต้องผ่านโดยแต่ล่ะซำนี้ก็ระยะทาง 4-5 กิโล พร้อมกับทางอันโหดร้าย

เดินแรกๆก็ไม่เท่าไหร่ พอเดินๆ ไป ได้ขึ้นที่สูงชันนิดหน่อยนี้ก็เริ่มแล้ว

เหงื่อเริ่มไหลย้อย อาบแก้ม และอาบหลัง เส้นทางนี้แบบว่า ทั้งสูงชัน

บางที่ก็ต้องปืนขึ้น เดินไปแรกๆ ก็คุยๆกันไป หลังๆ ชักไม่ไหวแล้ว

พุดเยอะชักไม่ไหวแล้ว แรงเริ่มหมด กว่าจะถึงซำแอก นี้ก็เล่นเอาแทบแย่

บวกกับไม่ได้กินข้าว . แต่ไม่เป็นไร ใจยังไหว และยังเดินสู้กันต่อไป

โดยไม่ได้หยุดพัก ไปเจอจุดแรกจะมีร้านค้า แวะซื้อน้ำแก้กระหายสักหน่อย

น้ำนี้ก็ขอบอกราคาเป็นเท่าตัว ยิ่งสูงยิ่งแพง เจอน้ำเปล่าขวดล่ะ 20 บาท

แล้วก็ยังเดินกันต่อไป เมื่อยขาก็เมื่อย แต่ไม่มีหยุดพัก เรายังเดินกันได้เรื่อยๆ

ยิ่งพักก็ยิ่งเหนื่อย ทางนี้ก็แสนจะลำบากและโหดมาก ทั้งหินและทางก็ลื่น

ระหว่างทางที่มีร้านค้าขายเป็นจุดๆ จะมีอยู่ 3 จุด ระหว่างทางที่เดินขึ้น

ก็จะมีผู้คนสวนทางลงมา ส่วนคนขึ้นก็จะเราแค่ 2 คน ที่ขึ้นเป็นคู่สุดท้าย

คนที่สวนทางลงมาบางทีก็จะมีทักๆ คุยกันบ้าง เป็นลูกหาบบ้าง

ให้เดินต่อไปเรื่อยๆ เห็นลูกหาบแล้วก็สุดยอด หาบถังแก๊สลง หาบป้าย

ส่วนลูกหาบที่หาบขึ้นทั้งกระเป๋า น้ำเป็นลิตรๆ ของขึ้นไปขาย

เห็นแล้วสุดยอดมากๆ ลำพังแค่ตัวเองขึ้นก็จะไม่ไหวอยู่แล้ว

.

จนในที่สุดเราก็ถึงหลังแปก่อนค่ำ ถึงประมาณ 6 โมงเย็น ขึ้นบ่าย 2.45 น.

อากาศจะเย็นๆ กว่าด้านล่าง จะมีลมพัดแผ่วๆ

เป็นลานกว้างๆ มีต้นไม้ที่เป็นสัญลักษณ์ของภูกระดึงอยู่

เก็บภาพสักหน่อย "เราคือผู้พิชิตภูกระดึง"

แต่นี้ยังไม่ถึงที่พักของเราน่ะ ในใจเราก็คิดว่าถึงแล้วอุตสาห์ดีใจ

ที่ไหนได้ต้องเดินไปอีก 4 กิโล เริ่มค่ำแล้วด้วย เดินก็เริ่มจะมองไม่เห็นทางแล้ว

ขาก็เริ่มล้าเต็มทีแล้ว เรายังต้องพึ่งไม้ค้ำต่อไป

ไปถึงที่พักของนักท่องเที่ยวไปเคลียร์สัมภาระกับลูกหาบแล้วหาที่กางเต้นท์

ดูๆ แล้วคืนนี้ถ้ากางเต้นท์ตรงที่เค้าให้บริการ ยังไงก็ไม่รอดเจ้าถากแน่นอน

เลยต้องกางที่ศาลา แต่ก็ไม่ได้มีเราคนเท่านั้นนะ นอกนั้นคนอื่นอีกเพียบ

ได้ที่พักเรียบร้อยแล้ว ก็หาอะไรกินกันสักหน่อย

ยังเดินไม่ทันจะถึงร้านข้าวเลย เจ้าตัวถากก็มาเกาะและขดตัวที่ง่ามนิ้วเท้าซะล่ะ

ล่ะโคตรเกลียดมันเลย

เจอข้าวจานล่ะ 45 บาท น้ำขวดใหญ่ ขวดล่ะ 60 บาท เห็นมั๊ยยิ่งสูงยิ่งแพง

วันนี้ของการเริ่มต้นพิชิตภูกระดึงก็เท่านี้ก่อนแล้วกันน่ะ

ต่อกันที่ภาค 2 ของการพิชิตภูกระดึง